|
|
|
|
|
ÖĞÜN:
Kendini yücelt,gurur duy - Zaman - Kez, defa - Önde gelen
ÖĞÜT:
Birisine ne yapıp ne yapmaması gerektiğini belirten söz
ÖMÜR:
Yaşama süresi - Hayat
ÖNGÜL:
Direnen, inatçı - Kılavuz - Öncü, teşvik eden
ÖVGÜ:
Övmek için kullanılan söz
ÖVGÜL:
Övülmeye değer
ÖVÜN:
Başarılarınla, niteliklerinle yücel
ÖYKÜ
: Hikaye / Masal
ÖZDEN:
Özgür, özle ilgili
ÖZGE:
Başka, yabancı, iyi güzel
ÖZGEN:
Özü geniş, rahat
ÖZGÜL:
Bir türe ait olan - Özü gül gibi olan
ÖZLEM:
Hasret, birine ya dabir yere duyulan görme arzusu
ÖZLEN:
Görülmek istenilen ol, hasreti çekilen ol
ÖZNUR:
Özü ışıklı, aydınlık
ÖZÜN:
Şiir - Hak edilmiş ün
|
|
|
|
Erkek
isimleri |
|
ÖCAL:
Öc almaktan, intikal alan
ÖDÜL:
Bir başarı ya da iyilik karşılığında verilen armağan
ÖGEDAY:
Çok akıllı
ÖĞÜN:
Yücel, gurur duy - Zaman, vakit - Kez, defa - Önde, ileride
ÖĞÜNÇ:
Övünülecek şey
ÖĞÜT:
Nasihat
ÖKER:
Akıllı
ÖKKEŞ:
Erkek örümcek - Bir dağın adı
ÖKMEN:
Akıllı, zeki
ÖKTEM:
Güçlü, onurlu
ÖKTEN:
Akıllı, bilgili
ÖMER:
Dirlik, canlılık yaşam gücü
ÖMÜR:
Yaşayış, hayat
ÖNAL:
Daima önde olmak
ÖNAY:
Ayın ilk günlerindeki durumu, hilal
ÖNDER:
Lider, yönetici, şef
ÖNEL:
Bir şeyin tamamlanması için verilen süre, vade
ÖNER:
Başta gelen - Yön - Sıra
ÖRSAN:
Örs gibi sağlam adı olan
ÖRSEL:
Örs gibi sağlam el
ÖVÜL:
Kendini beğendir, övgü kazan
ÖVÜNÇ:
Övünülecek şey
ÖYMEN:
Evcimen, evine bağlı
ÖZAL:
Özü kırmızı
ÖZALP:
Özünde yiğit olan
ÖZAY:
Özlü, özü ay gibi aydınlık olan
ÖZBEK:
Yiğit, cesur - Bir Türk boyu
ÖZCAN:
Candan, içten
ÖZDEMİR:
Gerçek, özlü demir
ÖZDEN:
Soyu temiz olan
ÖZEN:
Dikkat, heves, itina
ÖZER:
Özü er olan
ÖZGÜN:
Orijinal, diğerlerine benzemeyen
ÖZGÜR:
Serbest, hiçbir koşula bağlı olmayan
ÖZHAN:
Han soyundan gelen
ÖZKAN:
Temiz kan, soylu kişinin kanından gelen
ÖZMEN:
Özü iyi, sağlam olan Aydınlık başlangıç
ÖZTÜRK:
Soyu Türk olan
ÖZÜN:
Hakkıyla kazanılmış ün
|
|
|
|
|
