|
OFLAZ:
Eksiksiz, tam - Gürbüz, yakışıklı - Becerikli - Eflatun
OGÜN:
Belirli gün, bilinen, beklenen gün
OĞAN:
Güçlü, kuvvetli
OĞUL:
Erkek evlat - Kovandan çıkan arı topluluğu
OĞUR:
Uğur - Samimi, içten
OĞUZ:
Doğru ve iyi adam, sağlam, güçlü
OĞUZHAN:
Oğuzların başı / Mete
OKAN:
Anlama, öğrenme
OKAY:
Beğenme, takdir etme
OKCAN:
Hareketli, canı tez
OKER:
Hızlı, hareketli
OKTAR:
Ok taşıyıcı / Ok+dar (Bayraktargibi)
OKTAY:
Çok hiddetli, kızgın
OLCAY:
Şanslı, talihli
OLCAYTO:
Bahtı açık, talihli
OLGUN:
İşe yarar, ya da yeterli durumagelmiş
OMAÇ:
Hedef, amaç
OMAY:
Seçkin, seçilmiş
ONAT:
İyi, güzel, düzgün, namuslu
ONAY:
Uygun bulma
ONGAR:
Kurtuluş
ONGUN:
Tam - Verimli, bayındır - Kutlu, uğurlu - Gelişmiş, gürbüz
ONUR:
Şeref, haysiyet, izzet-i nefs
ONURAL:
Şan, şeref kazan
ONURALP:
Saygıdeğer, aziz, yiğit
ONURHAN:
Onurlu hükümdar
ORBAY:
Ordu komutanı
ORÇUN:
Ahlak, Töre
ORHAN:
Kentin hakimi, yöneticisi
ORHUN:
Eski bir Türk devleti, Asyada bir nehir
ORKUN:
Or+khun (han) Kentin hanı
ORKUT:
Kutlu kent
ORTAÇ:
Tepe - Mirasçı - Veliaht
ORTUN:
Ortanca kardeş
ORTUNÇ:
Ateş renginde tunç
ORUÇ:
Müslümanların yeme içmeden vs. uzaklaştıkları bir ibadet
OSMAN:
Toy denilen, kazdan büyük bir kuşun yavrusu / Ateş gibi adam (Odman=
Od +Man)
OYTUN:
Beğenilen güzel yer / Kutsal
OZAN:
Halk şairi
|
|
|
