|
|
|
|
|
ŞADİYE:
Sevinç, neşe, mutluluk
ŞAFAK:
Gündoğumundan önceki aydınlık
ŞAHİKA:
Yüksek, yüce, dağın zirvesi
ŞAZİMENT:
Allah'ın adamı- Allah'a ait olan,onun yolundan giden kişi
ŞAZİYE:
Özellikleri kimseye benzemeyen
ŞEBNEM:
Çiğ, gece nemi, jale
ŞEFİKA:
Şefkatli, acıması, esirgemesi bol olan
ŞEHNAZ:
Doğu müziğinde bir makam / Çoknazlı
ŞEHRAZAT:
Özgür
ŞEHRİBAN:
Şehrin ileri geleni
ŞELALE:
Büyük çağlayan, çavlan, akarsunun yüksekten yere düştüğü
bölümü
ŞENAY:
Mutlu geçen ay
ŞENGÜL:
İnsanın içini açan gül / hep şen olup hep gülmek
ŞENİZ:
Mutlu, sevindiren iz, hatıra
ŞENNUR:
Işık saçan, neşe saçan
ŞERİFE:
Şerefli, kutsal
ŞERMİN:
Utangaç
ŞEVKİYE:
Neşeyle, istekle ilgili
ŞEVVAL:
Arap takviminin onuncu ayı
ŞEYDA:
Çılgın, deli divane
ŞEYMA:
Eski Türk adlarından
ŞİİR:
Zengin sembollerle uyumlu seslerle ortaya çıkan edebi anlatım
biçimi
ŞİRİN:
Cana yakın, sevimli
ŞÖLEN:
Eğlence, kutlama, şenlik
ŞULE:
Alev, ateş alevi
ŞÜKRAN:
İyilik bilme, minnettarlık
ŞÜKRİYE:
Görülen iyiliğe karşı şükretmek , hoşnut olmak
|
|
|
|
Erkek
isimleri |
|
ŞABAN:
Kameri yılın 8. ayı
ŞADİ:
Sevinç, neşe, mutluluk
ŞAFAK:
Güneş doğmadan az önce, ufuktaki aydınlık
ŞAHAP (B):
Ateş, alev parçası
ŞAHİN:
Bir tür yırtıcı kuş
ŞAHZAT:
Sevilen, sayılan kişi
ŞAİR:
Şiir yazan, ozan
ŞAKİR:
Şükreden, nankörlük etmeyen
ŞAMİL:
Kapsayan, içine alan
ŞANSAL:
Niteliklerinle ünlen, tanın
ŞANVER:
İyi niteliklerin bilinsin, duyulsun
ŞARIK:
Parlak, parlayan
ŞECAATTİN:
Yüreklilik, yiğitlit
ŞEFİK:
Şefkatli
ŞEHMUZ:
Hükümdar soyundan gelen
ŞEHZADE:
Hükümdar oğlu
ŞEMSETTİN:
Dinin güneşi
ŞEMSİ:
Güneşe ait, güneşle ilgili
ŞENEL:
Neşelen, mutlu ol
ŞENER:
Şen erkek
ŞENOL:
Neşeli ol anlamında
ŞENSOY:
Neşeli, mutlu soydan gelen
ŞENTÜRK:
Neşeli Türk
ŞERAFETTİN:
Dinlerin en şereflisi
ŞEREF:
Onur. Manen yüksek ve erdemli olmak
ŞERİF:
Kutsal, mübarek
ŞEVKET:
Ululuk, yücelik, kudret ve kuvvetlilik
ŞEVKİ:
Şevk, keyif, istekle ilgili
ŞİNASİ:
Tanıyış, tanımakla ilgili
ŞÜKRÜ:
Şükretme, hoşnut olma
|
|
|
|
|
